Στις 12 (ή κατά άλλους στις 13 Νοεμβρίου) του 1979 έφυγε ο στιχουργός που υπέγραφε (και όλοι μας έτσι τον μάθαμε) μόνο με το μικρό του όνομα: ο Πυθαγόρας. Και ξαφνικά ορφάνεψαν μερικά από τα καλύτερα λαϊκά μας: «Μη μου λέτε γι’ αυτή», «Στα βράχια της Πειραϊκής», «Κάθε λιμάνι και καημός», «Υπάρχω», «Κάτω απ΄ το πουκάμισό μου», «Νύχτα στάσου», «Ο Σταμούλης ο λοχίας», «Απόψε σ’ έχω στην αγκαλιά μου», «Το αγριολούλουδο», «Γυρίζω απ’ τη νύχτα», «Τέλι τέλι», και δεκάδες άλλα…
Ο Πυθαγόρας Παπασταματίου γεννήθηκε στο Αγρίνιο τον Απρίλιο του 1930. Οι γονείς του ήταν από τη Σάμο, εξ ου και το όνομα που έδωσαν στον γιο τους, από τον Σάμιο φιλόσοφο και μαθηματικό Πυθαγόρα. Η δασκάλα μητέρα του και ο έφεδρος αξιωματικός πατέρας του είχαν γνωριστεί λίγο πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή στη Σμύρνη και η ζωή τους σημαδεύτηκε από τη βία του πολέμου και του ξεριζωμού. Ίσως γι’ αυτό, χρόνια μετά, ο Πυθαγόρας με τους στίχους του μας έδωσε μαζί με τον Απόστολο Καλδάρα έναν δίσκο για τη Μικρά Ασία που έμεινε, με τραγούδια που τα τραγούδησαν οι πρόσφυγες, τα παιδιά και τα εγγόνια των προσφύγων, τα τραγουδάμε μέχρι σήμερα όλοι μας, και θα τα τραγουδάμε πάντα, μια που μπήκαν στις καρδιές και στα γλέντια μας, στις στιγμές της χαράς και του νόστου.
Στα 19 του χρόνια ο Πυθαγόρας θα πάει στην Αθήνα και θα φοιτήσει στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, με δάσκαλο τον Δημήτρη Ροντήρη. Θα αποφοιτήσει με άριστα, θα ασχοληθεί για λίγο με το θέατρο, θα παίξει και στον κινηματογράφο, αλλά στα χρόνια που ακολούθησαν καταλαβαίνει πως αυτό που τον ελκύει περισσότερο είναι ο γραπτός λόγος. Έτσι θα γράψει κείμενα για το θέατρο, σενάρια για ταινίες αλλά κυρίως θα γράψει στίχους. Το πρώτο του τραγούδι ηχογραφείται από τη Μαίρη Λο 1954 και έτσι ο Πυθαγόρας ξεκινάει τον δρόμο του στο τραγούδι για να μας δώσει στα επόμενα χρόνια και μέχρι το τέλος τραγούδια που αγαπήθηκαν από όλους.
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη