*Πηγή φωτογραφιών: Αρχείο Καβάφη / Ίδρυμα Ωνάση
Σύμφωνα με τα ημερολόγια, ο Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης γεννήθηκε και πέθανε στις 29 Απριλίου. Έζησε ακριβώς 70 χρόνια. Από το 1863 έως και το 1933. Το πρώτο και το τελευταίο φως που αντίκρισε ήταν φως Αλεξανδρινό.
Αν εξαιρέσει κανείς τα 5 χρόνια που έζησε παιδί στο Λίβερπουλ και στο Λονδίνο και τα τρία χρόνια που πέρασε στην Κωνσταντινούπολη, από τα 19 ώς τα 21 του, ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε όλη του τη ζωή ταξίδεψε ελάχιστα. Εργάστηκε για 30 χρόνια ως υπάλληλος του Υπουργείου Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου, έγραψε ποιήματα, έγραψε και τη δική του ιστορία στην παγκόσμια ποίηση.
Στα 23 του χρόνια, το 1886, ο Κωνσταντίνος Καβάφης δημοσιεύει τα πρώτα του κείμενα. Έκτοτε, δεν θα σταματήσει να γράφει μέχρι να κλείσει τα μάτια του. Και ποτέ δεν θα εκδώσει σε βιβλίο τα ποιήματά του. Προτιμά να τα δημοσιεύει σε εφημερίδες, ημερολόγια και περιοδικά ή σε ανάτυπα.
Η ιδιόμορφη γλώσσα του, η απροκάλυπτη ερωτική θεματολογία του, ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας και η μονήρης ζωή του τον έκαναν να μοιάζει αλούτερος. Ως το 1930 ο κόσμος των γραμμάτων αναρωτιέται αμήχανα: Είναι ή όχι ποιητής ο Καβάφης; Ο Νίκος Καζαντζάκης, ὀταν τον γνώρισε, δεν φοβήθηκε να γράψει: «Να ένας άνθρωπος μπροστά μου άρτιος, που τελεί τον άθλο της τέχνης με υπερηφάνεια και σιωπή, αρχηγός ερημίτης. Ο Καβάφης είναι από τα τελευταία άνθη ενός πολιτισμού».
Όταν η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει προς τον ποιητή, εφαρμόστηκε η γνωστή μέθοδος του κατεστημένου προς το ρηξικέλευθο, προς το καινούργιο, προς το αιρετικό: η ιδιωτική του ζωή σκυλεύθηκε, τα ιστορικά ποιήματά του υποτιμήθηκαν, το ποιητικό μέγεθος του απαξιώθηκε. Έπρεπε να έρθει ο Γιώργος Σεφέρης και η δημοσιευμένη διάλεξη του για τον Κωνσταντίνο Καβάφη και τον Τόμας Έλιοτ το 1947, και αργότερα η έρευνα του Στρατή Τσίρκα στα αρχεία της Αλεξάνδρειας και το βιβλίο του «Ο Καβάφης και η Εποχή του» για να μπουν σιγά σιγά τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση.
Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όλος ο κόσμος, κυριολεκτικά, μεταφράζει Κωνσταντίνο Καβάφη. Σήμερα πια αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές του 20ου αιώνα. Έγραψε για τον έρωτα, για την εξουσία, για την απώλεια, για τη διάψευση των ιδανικών. Έγραψε ιστορίες από την ιστορία, και από τη ζωή του.
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη