Στις 7 Οκτωβρίου του 2023, η εθνικιστική παλαιστινιακή σουνιτική παραστρατιωτική οργάνωση Χαμάς, επιτέθηκε με ρουκέτες και εισέβαλε στο Ισραήλ σκοτώνοντας περισσότερους από 1.200 ανθρώπους: 800 απ’ αυτούς ήταν άμαχοι (ανάμεσά τους παιδιά και έφηβοι), ενώ 380 ήταν στρατιώτες του IDF και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας του Ισραήλ. Οι στρατιώτες της Χαμάς αιχμαλώτισαν 251 ομήρους, οι περισσότεροι άμαχοι, από τους οποίους επέζησαν και επέστρεψαν οι 166, 41 πέθαναν κατά τη αιχμαλωσία και τρεις όμηροι σκοτώθηκαν κατά λάθος από τον ισραηλινό στρατό. Αυτή η επίθεση στο Ισραήλ χαρακτηρίστηκε ως η πιο αιματηρή στην ιστορία του κράτους. Η κτηνωδία και η φρίκη της τυφλής ένοπλης βίας, για μία ακόμη φορά, βρήκε εκφραστές. Άνθρωποι (;) ποτισμένοι με μίσος και φανατισμό, πυροβολούσαν, έσφαζαν και άρπαζαν ανθρώπους. Γυναίκες, παιδιά, ζώα, όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Ποιος οφθαλμός εναντίον ποιου οφθαλμού;
Την επόμενη ημέρα ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε τους βομβαρδισμούς στη Λωρίδα της Γάζας, προετοιμάζοντας με χιλιάδες στρατιώτες και τη χερσαία επίθεση. Σ΄ αυτή την παραλιακή λωρίδα γης που έχει έκταση 360 τετρ. χιλιόμετρα, και περίπου 2.000.000 κατοίκους, το Ισραήλ διέταξε εκκένωση στην αρχή του βόρειου τμήματος, μετά του νότιου τμήματος, και έτσι άμαχοι και γυναικόπαιδα εκτοπίστηκαν περισσότερες από μία φορές, πηγαινοέρχονταν χιλιόμετρα, χάνοντας τα σπίτια τους, πολύ σύντομα και τις ζωές τους, μια που οι βόμβες των ισραηλινών έπεφταν σε σχολεία, σε νοσοκομεία, και σε χώρους όπου στοιβάζονταν οι εκτοπισμένοι γιατί κάπου έπρεπε να σταθούν και να κοιμηθούν. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στα τέλη του 2023, περίπου ένα εκατομμύριο οχτακόσιες χιλιάδες άμαχοι Παλαιστίνιοι είχαν εκτοπιστεί εσωτερικά, δηλαδή περισσότεροι από το 80% του συνολικού πληθυσμού της Γάζας. Με ανελέητους βομβαρδισμούς, εκατοντάδες σκοτωμένους και τραυματισμένους αμάχους, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά που τα βλέπαμε αιμόφυρτα και ακρωτηριασμένα να σπαράζουν, ήρθε και η χερσαία επέμβαση του Ισραήλ στη Γάζα στις 28 Οκτωβρίου. Την προηγούμενη ημέρα, οι Ισραηλινοί διέκοψαν τις υπηρεσίες διαδικτύου και κινητής τηλεφωνίας. Μετά εμπόδισαν τη μεταφορά καυσίμων και την αποστολή τροφίμων, τους έκοψαν το νερό και το ρεύμα και έτσι 2.000.000 άμαχοι βρέθηκαν μαντρωμένοι σε μια λωρίδα γης που την είχαν ισοπεδώσει τόνοι από βόμβες, όπου είχε εισβάλει ο ισραηλινός στρατός, όπου δεν επέτρεπαν σε κανέναν ξένο δημοσιογράφο την είσοδο στην περιοχή, όπου έδιωξαν τις ανθρωπιστικές οργανώσεις και εμπόδιζαν τους ανθρώπους της UNICEF να βοηθήσουν τους Παλαιστίνιους, που ήταν άοπλοι, άστεγοι, εκτοπισμένοι, τραυματισμένοι, χωρίς ρεύμα, φαγητό και νερό.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στη Λωρίδα της Γάζας είχαν σκοτωθεί τουλάχιστον 242 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι από την έναρξη του πολέμου, τον Οκτώβριο του 2023, μέχρι τον Αύγουστο του 2025 και όλες οι παγκόσμιες δημοσιογραφικές οργανώσεις καταγγέλλουν πως αυτός ο πόλεμος είναι ο πιο θανατηφόρος για τους δημοσιογράφους από οποιονδήποτε προηγούμενο πόλεμο.
Ο βραβευμένος Ισραηλινός δημοσιογράφος Γκίντεον Λεβί το 2025 σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ επισημαίνει: «Ο αντισημιτισμός υπάρχει. Και πολλοί αντισημίτες βρίσκουν την ευκαιρία να εκδηλωθούν, αφού βλέπουν ότι η κοινή γνώμη είναι υπέρ των Παλαιστινίων. Όμως υπάρχει ένα όριο. Αντισημιτισμός είναι να μισείς τους Εβραίους ό,τι κι αν κάνουν. Οι περισσότεροι επικριτές του Ισραήλ είναι άνθρωποι συνειδητοποιημένοι. Πρέπει να προσέχουμε να ξεχωρίζουμε τους αντισημίτες από τους επικριτές. Αρκεί να έχεις συνείδηση, προκειμένου να υψώσεις φωνή ενάντια στη γενοκτονία. Γιατί αυτό που γίνεται είναι απαράδεκτο», λέει ο Γκίντεον Λεβί, και συνεχίζει: «Απεμπολήσαμε, θυσιάσαμε όλους τους συμμάχους μας. Κάναμε εχθρούς όλους μας τους φίλους. Είχαμε πολλούς φίλους και στην Ευρώπη, και στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής και αλλού. Τους κάναμε επικριτές, ακόμα και εχθρούς. Η ισχύς ενός κράτους», καταλήγει ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Γκίντεον Λεβί, «δεν είναι μόνο η στρατιωτική, είναι και η πολιτική ισχύς, είναι και το ηθικό του προφίλ. Είναι η υποστήριξή του διεθνώς, όχι μόνο με χρήματα και όπλα, αλλά και με υποστήριξη από τους λαούς».
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη