Στις 17 Νοεμβρίου του 1973, στις 3 παρά δέκα τα χαράματα ο έφεδρος στρατιώτης και οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος βρίσκεται μπροστά στην πύλη του Πολυτεχνείου. Πίσω από τα κάγκελα και πάνω στις κολόνες φοιτητές φωνάζουν συνθήματα και καλούν τους στρατιώτες να μην υπακούσουν στις διαταγές. Ο Δημήτρης Παπαχρήστος, ένας από τους εκφωνητές του ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου ουρλιάζει: «Αδέρφια μας στρατιώτες, είμαστε άοπλοι, δεν θα χτυπήσετε τ’ αδέρφια σας…».
Οι ερπύστριες θα ουρλιάξουν κι αυτές. Και το τανκ θα γκρεμίσει την καγκελόπορτα, και τις πλαϊνές κολόνες, την ώρα που είναι σκαρφαλωμένοι εκεί δεκάδες φοιτητές. Η Πέπη Ρηγοπούλου θα καταπλακωθεί από τα σίδερα της πόρτας που της πολτοποίησαν τα πόδια.
Στον φωτορεπόρτερ Αριστοτέλη Σαρρηκώστα, ο οποίος συνεργαζόταν με το Associated Press οφείλουμε τις φωτογραφίες που μαρτυρούν την είσοδο του τανκ στο Πολυτεχνείο, ενώ στον Ολλανδό ανταποκριτή Άλμπερτ Κουράντ οφείλουμε το ολιγόλεπτο βίντεο που δείχνει την είσοδο του τανκ στο πολυτεχνείο, εκείνη τη νύχτα της αιματηρής καταστολής.
Στον Λεωνίδα Καλλιβρετάκη και στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών της Ελλάδας οφείλουμε τη συστηματική έρευνα με διασταυρωμένα πλέον τα στοιχεία και ονοματεπώνυμα των ανθρώπων που σκοτώθηκαν τις ημέρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Επίσημα, οι επιβεβαιωμένοι θάνατοι είναι 24 και οι τραυματίες περισσότεροι από 1.103, ενώ εκτιμήσεις κάνουν λόγο για συνολικά 2.000 τραυματίες, μια που πολλοί δεν πήγαν στο νοσοκομείο φοβούμενοι τη σύλληψη. Χρόνια μετά, οι τραυματίες που νοσηλεύθηκαν καταγγέλλουν ξυλοδαρμούς, οι συγγενείς τους απαγόρευση να τους δουν και οι γιατροί θυμούνται πως φυγάδευαν τους τραυματίες από το πίσω παράθυρο του νοσοκομείου, καθώς στην μπροστινή πόρτα τους περίμεναν οι αστυνομικοί για να τους συλλάβουν. Παραμένουν υπό διερεύνηση οι 16 άγνωστης ταυτότητας νεκροί τους οποίους ανέφερε στο πόρισμά του κατά τη δίκη του Πολυτεχνείου ο αντιεισαγγελέας Τσεβάς, καθώς και άλλες περιπτώσεις μη διασταυρωμένων στοιχείων τραυματιών οι οποίοι πέθαναν αργότερα, εξαφανίστηκαν ή παρουσιάστηκαν σαν περιπτώσεις αυτοκτονίας…
Σε όλους τους ανθρώπους των οποίων τα ονόματα ποτέ δεν μάθαμε και καθόλου δεν αναζήτησαν τη δημοσιότητα, τουναντίον, σε όλους εκείνους τους χιλιάδες φοιτητές που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο και ξεκίνησαν έναν άνισο αγώνα ενάντια στη χούντα για τις ελευθερίες των πολιτών που είχαν ολοκληρωτικά καταπατηθεί, σε εκείνους τους 5.000 φοιτητές, οφείλουμε, αν μη τι άλλο, την πίστη ότι ακόμα κι αν νικηθείς, έχεις χρέος πάντα να αγωνίζεσαι για το δίκαιο.
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη

