Τον Ιούνιο του 1985 κυκλοφόρησε ο δίσκος του Χάρη και του Πάνου Κατσιμίχα «Ζεστά ποτά». Και αυτός ήταν ο πρώτος τους δίσκος, η δουλειά με την οποία μας συστήθηκαν κοντά 40 χρόνια πριν. Το… χιτ, η επιτυχία, αυτό που χρειαζόταν η δισκογραφική εταιρεία, ήταν η Ρίτα, το Ριτάκι, 18ρονος μπελάς που όμως έδωσε στον δίσκο πολύ γρήγορα περί τα 100.000 αντίτυπα.
Η άλλη ιστορία που τράβηξε από την αρχή το ενδιαφέρον ήταν εκείνη η βραδιά στο «Λούκι», ένα μπαρ του Κολωνακίου όπου εκεί που τα ‘πινε με κάποιο κολλητό του, ο Χάρης Κατσιμίχας είδε δυο ματάκια και τα είδε όλα, εκείνη όμως κοιτούσε αλλού, κοιτούσε να βρει τον σερβιτόρο… Το τραγούδι του Χάρη Κατσιμίχα, 3 χρόνια πριν την ηχογράφησή του στα «Ζεστά ποτά», το 1982, πήρε το τρίτο βραβείο στους Αγώνες τραγουδιού της Κέρκυρας, υπό τον Μάνο Χατζιδάκι, όπου συμμετείχε ο Πάνος Κατσιμίχας. «Όταν στείλαμε την κασέτα με το τραγούδι μας στη διεύθυνση που είχε δώσει ο Χατζιδάκις», θυμάται ο Πάνος Κατσιμίχας, «δεν πιστεύαμε ότι θα προκριθεί, αλλά και από την άλλη σκεφτόμασταν: “δεν ξέρεις ποτέ… Χατζιδάκις είναι!” Δεν είχαμε άδικο σ’ αυτό, γιατί τελικά το επέλεξε ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα. Θυμάμαι επίσης το γλυκό χαμόγελό του και το πώς με ενθάρρυνε με το βλέμμα του όταν διηύθυνε την ορχήστρα και εγώ τραγουδούσα. Μου φέρθηκε σαν να ήμασταν ”ίσα κι όμοια”, που λένε. Άρχοντας! Θέλω να το πω: Δεν γνωριζόμασταν καθόλου μέχρι εκείνο το βράδυ», θυμάται ο Πάνος Κατσιμίχας.
Ο δίσκος του Χ και του Π Κατσιμίχα «Ζεστά ποτά» έχει δέκα τραγούδια ένα κι ένα: «Προσωπικές οπτασίες», «Τα κορίτσια της συγνώμης», «Ο Φάνης», «Το υπόγειο», «Για ένα κομμάτι ψωμί», «Γέλα πουλί μου», τραγούδια που έφεραν νέο ύφος στη μουσική, νέο τρόπο στην εκφορά του στίχου, είπαν τα πράγματα με τ’ όνομά τους και μας πήραν μαζί τους χωρίς υπερβολές και μελοδραματισμούς. Κοντά 40 χρόνια πριν αυτά τα δυο αδέρφια μας θύμισαν ότι η ζωή είναι μια τρέλα και μας το είπαν με τρόπο εντελώς δικό τους…
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη