*Αριστερά, ο Γιώργος Σταυριανός στα σκαλιά του Ομίλου Καθολικών Σπουδαστών, στο Νανσί της Γαλλίας, φοιτητής. Από το βιβλίο «Γιώργος Σταυριανός – Παιδί του ανέμου. Στίχοι και κείμενα», εκδ. Μετρονόμος.
Στις 23 Ιουλίου του 2026 ο Γιώργος Σταυριανός έφυγε αιφνίδια. Και μπορεί το όνομά του να μη λέει πολλά σε πολλούς, όμως τα τραγούδια που μας άφησε (όπως βέβαια και τα εξαίσια ορχηστρικά του), τα τραγούδια που μας έδωσε ο Γιώργος Σταυριανός από το 1982 μέχρι και σήμερα είναι σπάνια, είναι αγαπημένα, κάποια από αυτά είναι και πολυτραγουδισμένα.
Γεννημένος στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1948, ο Γιώργος Σταυριανός έλεγε πως έχει τις ωραιότερες αναμνήσεις του από τα καλοκαίρια που περνούσε στον Άγιο Θωμά, ένα κατάφυτο ορεινό χωριό χτισμένο σε απόκρημνους βράχους, στον νομό Ηρακλείου. Με δύο πτυχία, ελληνικής και γαλλικής φιλολογίας, με μάστερ και διδακτορικό στη φιλοσοφία, ο Γιώργος Σταυριανός δίδαξε σε ελληνικά πανεπιστήμια, έγραψε βιβλία, έγραφε και τους στίχους στα περισσότερα τραγούδια του.
Στη μουσική ήταν αυτοδίδακτος και έπαιξε πιάνο όταν ήταν φοιτητής στο Νανσί, στη Γαλλία.
«Είναι εξαιρετικά δύσκολο να γράψεις τραγούδια σ’ έναν κόσμο που παραπαίει. Γράφεις πάντα εκ των υστέρων, αφού έχει καταλαγιάσει η θύελλα», έλεγε ο Γιώργος Σταυριανός το 2021 στον Θάνο Μαντζάνα και την εφημερίδα Αυγή. «Σήμερα οι ισορροπίες έχουν διαταραχθεί, η Ιστορία ξαναγράφεται από την αρχή», έλεγε ο Γιώργος Σταυριανός, περιγράφοντας όσα έβλεπε γύρω του τότε, το 2021. Και μιλώντας στον Λάμπρο Μητρόπουλο και στον διαδικτυακό σταθμό «Ραδιόφωνο Τέχνης», επέμενε: Ο κόσμος σιγά-σιγά αποσυναισθηματοποιείται. Για να μην πω τη φοβερή λέξη εκφασίζεται, η οποία είναι τρόμος και μόνο που τη σκέφτεται κανείς… Και στο περιοδικό Μετρονόμος, στον Ηρακλή Οικονόμου, έλεγε: «Αν ο κόσμος δεν οδηγηθεί σ’ έναν νέο ανθρωπισμό, οδεύει προς την καταστροφή του».
Ο Γιώργος Σταυριανός συχνά μιλούσε για την κόλαση της Αθήνας όπου έμεινε επιστρέφοντας από τη Γαλλία, για τη ζεστασιά που βρήκε στη Θεσσαλονίκη όπου και έζησε για χρόνια, μιλούσε και για τη Φλώρινα όπου είχε μετακομίσει τα τελευταία χρόνια ζώντας εκεί, διδάσκοντας στο Πανεπιστήμιο και συμμετέχοντας στα πολιτιστικά του τόπου. Όταν ο Λάμπρος Μητρόπουλος τον ρώτησε για το Ραδιόφωνο Τέχνης «Πείτε μου μια πολύ ευτυχισμένη στιγμή της ζωής σας που θυμάστε;» ο Γιώργος Σταυριανός είπε: «Πρωτομαγιά στην Κρήτη. Τα στεφάνια του Μάη που πλέκαμε με τα χέρια μας. Τη θάλασσα, που ήταν η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου. Υπάρχουν πολλές ευτυχισμένες στιγμές, αλλά η ευτυχία δεν πιάνεται, δεν εγκλωβίζεται, δεν εκταμιεύεται. Η ευτυχία είναι μια στιγμή που περνά και χάνεται».
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη