Πάνω από 2.600 νεκροί, χιλιάδες τραυματίες και άστεγοι, καταγγελίες για καθυστερήσεις στη βοήθεια και μια φυσική καταστροφή που εξελίσσεται σε μεγάλη δοκιμασία για τη μεταβατική κυβέρνηση
Χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
Σε βαθιά ανθρωπιστική κρίση βρίσκεται η Βενεζουέλα, μετά τους δύο ισχυρούς σεισμούς που έπληξαν τη χώρα στις 24 Ιουνίου, προκαλώντας χιλιάδες θανάτους, μεγάλες καταστροφές σε υποδομές και κατοικίες και τεράστια πίεση στο ήδη εξαντλημένο κρατικό σύστημα.
Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία που μετέδωσαν διεθνή πρακτορεία, ο απολογισμός έχει ανέλθει σε τουλάχιστον 2.645 νεκρούς, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 12.000 και περίπου 15.000 άνθρωποι έχουν μείνει άστεγοι.
Δύο ισχυρές δονήσεις μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό
Οι σεισμοί, μεγέθους 7,2 και 7,5 Ρίχτερ, σημειώθηκαν με διαφορά μικρότερη του ενός λεπτού, προκαλώντας εκτεταμένες καταρρεύσεις κτηρίων.
Οι μεγαλύτερες ζημιές καταγράφονται σε περιοχές γύρω από το Καράκας, καθώς και στη βόρεια παράκτια ζώνη, με επίκεντρο περιοχές όπως η Λα Γκουάιρα και η Καραμπαγιέδα.
Καθυστερήσεις, ελλείψεις και οργή επιζώντων
Η υπηρεσιακή πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροντρίγκες, υπερασπίστηκε την αντίδραση της κυβέρνησης, απορρίπτοντας τις επικρίσεις περί καθυστέρησης και έλλειψης συντονισμού.
Όπως υποστήριξε, τα πρωτόκολλα έκτακτης ανάγκης ενεργοποιήθηκαν άμεσα και χιλιάδες κρατικοί λειτουργοί αναπτύχθηκαν στις πληγείσες περιοχές. Ωστόσο, επιζώντες, εθελοντές και οργανώσεις αρωγής καταγγέλλουν καθυστερήσεις στην άφιξη τροφίμων, ιατρικού υλικού και βαρέων μηχανημάτων, με αποτέλεσμα σε αρκετές περιοχές οι πρώτες επιχειρήσεις διάσωσης να οργανωθούν από πολίτες.
Καταγγελίες για κακοδιαχείριση βοήθειας
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, υπάρχουν καταγγελίες για κακοδιαχείριση ανθρωπιστικής βοήθειας και περιστατικά κλοπών από μέλη των δυνάμεων ασφαλείας.
Οι αρχές αναφέρουν ότι ορισμένοι αξιωματούχοι έχουν ήδη συλληφθεί, ενώ η κυβέρνηση αποδίδει μέρος των καταγγελιών σε παραπληροφόρηση.
Η φυσική καταστροφή γίνεται πολιτική δοκιμασία
Η κρίση έχει λάβει πλέον και έντονη πολιτική διάσταση.
Η Ντέλσι Ροντρίγκες βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξανόμενη πίεση για τον χειρισμό της καταστροφής, ενώ η μεταβατική της θητεία έληξε στις 3 Ιουλίου.
Η εξόριστη ηγέτιδα της αντιπολίτευσης, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ζήτησε να επιστρέψει στη Βενεζουέλα, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία της είναι απαραίτητη τόσο για την οργάνωση της βοήθειας προς τους πληγέντες όσο και για τη δημοκρατική μετάβαση στη χώρα.
Σύμφωνα με το AP, η ομάδα της αντιπολίτευσης έχει δημιουργήσει βάση δεδομένων αγνοουμένων με περισσότερα από 36.000 ονόματα και έχει κινητοποιήσει δίκτυα αρωγής.
Διεθνής βοήθεια στις πληγείσες περιοχές
Διεθνής βοήθεια έχει αρχίσει να φτάνει στη Βενεζουέλα, με ομάδες διάσωσης, ιατρικό προσωπικό και ανθρωπιστικό υλικό να αναπτύσσονται στις πληγείσες περιοχές.
Οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει περισσότερους από 900 στρατιωτικούς στη Βενεζουέλα για την υποστήριξη των επιχειρήσεων αρωγής, ενώ πρόσθετο προσωπικό βρίσκεται σε γειτονικές βάσεις στο Πουέρτο Ρίκο και στο Κουρασάο.
Παράλληλα, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα έχουν δεσμευθεί να στηρίξουν τη χώρα, ενώ η κυβέρνηση της Βενεζουέλας σχεδιάζει τη δημιουργία ταμείου ανασυγκρότησης ύψους 200 εκατομμυρίων δολαρίων.
Ζημιές άνω των 10 δισ. δολαρίων
Οι οικονομικές απώλειες από τους σεισμούς αναμένεται να ξεπεράσουν τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με εκτίμηση της εταιρείας ανάλυσης κινδύνων Verisk.
Η εκτίμηση αυτή αποτυπώνει το μέγεθος της καταστροφής σε υποδομές, κατοικίες και παραγωγική δραστηριότητα, σε μια χώρα που ήδη βρισκόταν σε παρατεταμένη οικονομική και κοινωνική κρίση.
Συνεχίζονται οι έρευνες στα ερείπια
Παρά την πάροδο αρκετών ημερών από τις δύο ισχυρές δονήσεις, οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης συνεχίζονται.
Τα σωστικά συνεργεία εξακολουθούν να επιχειρούν στα χαλάσματα, αν και οι ελπίδες για εντοπισμό επιζώντων μειώνονται όσο περνούν οι ώρες.
Η Ντέλσι Ροντρίγκες ανέφερε ότι δεν υπάρχουν σχέδια για μαζικούς τάφους, καθώς συνεχίζονται η ταυτοποίηση των θυμάτων και οι έρευνες για τους αγνοούμενους.
Μια χώρα ήδη ευάλωτη
Η καταστροφή ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο την ευαλωτότητα της Βενεζουέλας, ύστερα από χρόνια πολιτικής αστάθειας, οικονομικής κρίσης και φθοράς βασικών υποδομών.
Την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι αναζητούν συγγενείς, στέγη, τρόφιμα και ιατρική φροντίδα, η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί όχι μόνο το μέγεθος της φυσικής καταστροφής, αλλά και την οργή μιας κοινωνίας που αισθάνεται ότι έμεινε μόνη την πιο κρίσιμη στιγμή.