Μια έξαλλη Οδύσσεια, Αύγουστος Κορτώ, Εκδόσεις Πατάκη
Ξεχάστε την Οδύσσεια που ξέρατε. Ο Όμηρος τα τραγούδησε,
αλλά εγώ τα έζησα.
Και με τους αιώνες, πολλά απόκρυφα του έπους μου ξεχάστηκαν.
Θέλετε να τα μάθετε;
Για παράδειγμα: Πώς ήταν φαστικά οι Λαιστρυγόνες;
Και μήπως ο Καβάφης λέει παχιά λόγια;
Για ποιον λόγο οι Κύκλωπες τραγουδούσανε ακόμα το Δώδεκα
και το Ερωτευμενάκι;
Τι σόι μάγισσα ήταν η Κίρκη και πόσο χρέωνε το αναλυτικό ωροσκόπιο;
Τι παίχτηκε με τους λωτούς και με τα black angus του Ήλιου;
Ποιο ήταν το ρεπερτόριο των Σειρήνων και γιατί άλλος πάει
από πέσιμο, κι άλλος από δέσιμο;
Τι μου ’πε η μάνα μου μόλις με είδε στον Κάτω Κόσμο;
(Όχι, τότε δεν είχαμε ζακέτες).
Τι ήταν η Σκύλλα πριν σκυλιάσει και γιατί όλα τα αντίδοξινα
του κόσμου δεν έφταναν για την αδερφή της;
Πώς ξώμεινα εφτά χρόνια στο νησί της Καλυψώς;
Πόσο μαφία ήταν τελικά αυτός ο Ερμής; Και γιατί δεν γνωρίζουμε
περισσότερα για την μυστηριώδη Ληώ;
Πάνω απ’ όλα – ποια ήταν η αληθινή Πηνελόπη, που δεν άγγιξε
αργαλειό στη ζωή της κι είχε τους μνηστήρες γραμμένους;
Αράξτε, λοιπόν, και θα σας τα πω όλα εγώ, ο Οδυσσέας, πολυμήχανος
πρωταγωνιστής της ιστορίας.
Τα υπόλοιπα είναι λόγια των αθανάτων — δηλαδή παραμύθια.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)