Στις 3 Μαΐου του 2011, ο πιο καλός μας άνθρωπος, με το πιο πηγαίο, επίμονο και μεταδοτικό γέλιο του ελληνικού κινηματογράφου, εκείνο το γέλιο που ξόρκιζε όλα τα πολύ δύσκολα της ζωής, ο Θανάσης Βέγγος στις 3 Μαΐου του 2011 μας άφησε. Ήταν 84 ετών. Και αυτός, ο ακούραστος, που δεν σταμάτησε στιγμή σε όλη του τη ζωή να τρέχει, να δουλεύει, και να δίνει στον κόσμο, στο κοινό του, εκείνα που πίστευε πως έπρεπε να δώσει, στα 84 του χρόνια ο Θανάσης Βέγγος είπε πια να ξεκουραστεί.
Ο Θανάσης Βέγγος μας άφησε τον ίδιο μήνα που γεννήθηκε. Μάης ήταν πάλι, και το ημερολόγιο έγραφε 29 Μαΐου του 1927. Τότε είδε το πρώτο φως του ήλιου, σε μια φτωχική γειτονιά του Πειραιά, στο Ν. Φάληρο. Ήταν το μοναχοπαίδι του Βασίλη και της Ευδοκίας, γνώρισε από παιδί τον πόλεμο και όταν θα μεγάλωσε, θα γινόταν ο πιο τίμιος, ο πιο αγαπημένος, ο πιο δικός μας άνθρωπος.
Από μικρός βγήκε στο δρόμο και έκανε ό,τι δουλειά μπορούσε για ένα κομμάτι ψωμί βοηθώντας την οικογένεια. Παιδί για όλες τις δουλειές, γαλατάς, βοηθός σε βυρσοδεψείο, χτίστης, έκανε τα θελήματα στη γειτονιά, όλα τα έκανε, μέχρι που έπρεπε να πάει φαντάρος και βέβαια, λόγω αριστερών καταβολών, τον έστειλαν να κάνει τη θητεία του στη Μακρόνησο. Εκεί, μέχρι το 1951, εκτός από τις τραγικές συνθήκες διαβίωσης, τα βασανιστήρια και τον εξευτελισμό, θα γνωρίσει τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Κατράκη, τον Γιάννη Ρίτσο, τον Μενέλαο Λουντέμη, τον Νίκο Καρούζο, τον Νίκο Κούνδουρο.
Το 1954, ο Θανάσης Βέγγος στα 27 του χρόνια, θα εμφανιστεί στην «Μαγική πόλη», την πρώτη ταινία του Νίκου Κούνδουρου, όπου και δουλέψει ως φροντιστής και τεχνικός, θα τον δούμε και στον «Δράκο», με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, με την Έλλη Λαμπέτη στο «Κορίτσι με τα μαύρα», με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στη «Μανταλένα», με τη Μελίνα Μερκούρη στο «Ποτέ την Κυριακή», με την Τζένη Καρέζη και «Ποια είναι η Μαργαρίτα;», με τον Κώστα Χατζηχρήστο στον «Ηλία του 16ου».
Το 1959, και στα 32 του χρόνια, ο Θανάσης Βέγγος θα αποκτήσει την απαραίτητη άδεια άσκησης επαγγέλματος του ηθοποιού, όχι επειδή θα αποφοιτήσει από κάποια σχολή, αλλά επειδή θα κριθεί εξαιρετικό ταλέντο από την ειδική επιτροπή. Έκτοτε θα πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες και το 1964, ενώ ήδη έχει δημιουργήσει τον χαρακτήρα του αεικίνητου και θεοπάλαβου Θανάση, θα ιδρύσει τη δική του κινηματογραφική εταιρεία, θα σκηνοθετήσει αρκετές από τις ταινίες του, και το 1971, θα αποθεωθεί από το κοινό και θα βραβευθεί από τους κριτικούς με το Α’ βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τον ρόλο του στην ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση», ταινία η οποία καταμεσής της Χούντας καταγγέλλει τον φασισμό.
Για τα επόμενα χρόνια, ο Θανάσης Βέγγος δεν θα σταματήσει λεπτό να τρέχει, να γελάει, να στηλιτεύει, να συγκινεί, να εκπροσωπεί κινηματογραφικά τους κατατρεγμένους και τσαλαπατημένους από το σύστημα φτωχούς και ανήμπορους ανθρώπους. Έπαιξε σε επί μισόν αιώνα σε περισσότερες από 120 ταινίες. Τα 20 τελευταία χρόνια της ζωής του μας άφησε άφωνους με τις συγκλονιστικές ερμηνείες του σε ρόλους δραματικούς (αυτός, ο κωμικός) στην ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Το βλέμμα του Οδυσσέα» και στις ταινίες του Παντελή Βούλγαρη «Ήσυχες μέρες του Αυγούστου», «Όλα είναι δρόμος» και «Ψυχή βαθιά».
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη