Τον Απρίλιο του 1920, στον κεντρικό δρόμο του Σάουθ Μπρέιντρι της Μασαχουσέτης, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, έγινε μια ένοπλη ληστεία. Ο ταμίας και ο φρουρός που μετέφεραν το χρηματοκιβώτιο με τα 15.000 δολάρια της μισθοδοσίας των εργατών σε ένα εργοστάσιο παπουτσιών, δολοφονήθηκαν. Οι δράστες διέφυγαν με αυτοκίνητο. Οι μάρτυρες κατέθεσαν στην αστυνομία ότι οι ληστές ήταν μετανάστες, μάλλον Ιταλοί, και ότι έφυγαν με ένα αυτοκίνητο τύπου Όβερλαντ.
Με αυτά τα στοιχεία, η αστυνομία έκανε τις έρευνές της και 20 μέρες μετά τη ληστεία συνέλαβε τέσσερις Ιταλούς που είχαν πάει να πάρουν ένα αυτοκίνητο τύπου Όβερλαντ από ένα γκαράζ. Οι δύο από τους τέσσερις μετανάστες που συνελήφθησαν ήταν ο Νικόλα Σάκο και ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι. Μέχρι εκείνη τη στιγμή οι δυο Ιταλοί ήταν γνωστοί μόνο στους συναδέλφους τους εργάτες, που διαδήλωναν για καλύτερα μεροκάματα και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Κανείς δεν φανταζόταν ότι ο Νικόλα Σάκο και ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι θα στοίχειωναν για έναν αιώνα τις δημοκρατικές Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, μια που θανατώθηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα για έναν φόνο που δεν έκαναν ποτέ.
Ακολούθησε μια δίκη-παρωδία και μια καταδικαστική απόφαση που έβγαλε στο δρόμο, σε Αμερική και Ευρώπη, χιλιάδες ανθρώπους που ζητούσαν επί μήνες να αναιρεθεί η ετυμηγορία, καθώς ήταν ορατό σε όλους ότι ο Νικόλα Σάκο και ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι καταδικάστηκαν σε θάνατο όχι για κάτι που έκαναν, αλλά για αυτά που πίστευαν. Η υπόθεση του Νικόλα Σάκο και του Μπαρτολομέο Βαντσέτι, ενός τσαγκάρη και ενός ψαρά που οδηγήθηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα, στοιχειώνει την δημοκρατική Αμερική μέχρι τις μέρες μας…
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη