Στις 10 Μαρτίου του 1970, ο Βασίλης Αυλωνίτης, ο ηθοποιός που με τους αυτοσχεδιασμούς του μας έκανε να γελάμε μέχρι δακρύων, αυτή τη φορά δεν αστειεύτηκε καθόλου: άφησε την τελευταία του πνοή στα 66 του χρόνια.
Γεννημένος την 1η Ιανουαρίου του 1904, μεγάλωσε στο Θησείο, στην Αθήνα. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, αφού ο πατέρας τούς εγκατέλειψε, και ο μικρός Βασίλης Αυλωνίτης, πριν ακόμα τελειώσει το δημοτικό, έκανε διάφορες δουλειές για να βοηθάει τη μητέρα του. Κάπως έτσι, μετά το Γυμνάσιο και αφού τελείωσε το στρατιωτικό του, βρέθηκε να δουλεύει ως βοηθός στα σκηνικά του θεάτρου Έντεν. Γράφεται, πως τα βράδια, μετά το τέλος της παράστασης, ηθοποιοί και τεχνικοί πήγαιναν όλοι μαζί για φαγητό και εκεί, στα ταβερνάκια, ο Βασίλης Αυλωνίτης τους διασκέδαζε όλους με τις γκριμάτσες και τα αστεία του.
Ένα βράδυ ο επιχειρηματίας του θεάτρου όπου εργαζόταν ο Βασίλης Αυλωνίτης τον έσπρωξε για πλάκα στη σκηνή. Γράφεται πως εκείνος τα πρώτα δευτερόλεπτα δεν ήξερε τι να κάνει, αλλά αμέσως μετά, αυτοσχεδιάζοντας με χειρονομίες και γκριμάτσες, τις λεγόμενες στο θέατρο «μούτες», έκανε τους θεατές να ξεκαρδιστούν. Εκείνη τη βραδιά του 1924, ο Βασίλης Αυλωνίτης είναι 20 χρονών και μόλις έχει ξεκινήσει τη λαμπρή θεατρική του πορεία.
Έγραψαν ότι ο Βασίλης Αυλωνίτης ήταν ο πιο ταλαντούχος Έλληνας που πάτησε ποτέ το θεατρικό σανίδι. Εκείνος δεν σπούδασε ποτέ ηθοποιός. Όσοι τον είχαν δει στο θέατρο μιλούσαν για τον μεγαλύτερό μας κωμικό. Τόσα χρόνια μετά, κάθε φορά που τον βλέπουμε στις ταινίες που μας άφησε, ξέρουμε πως θα γελάσουμε με την καρδιά μας. Και πως στο τέλος θα υποκλιθούμε στο μεγάλο του ταλέντο.
Επιμέλεια – Παρουσίαση: Ειρήνη Λαλάκη