Της Έμιλυς Βασιλειάδου

Πρωινό Πέμπτης 21 Ιανουαρίου, άνοιξα ιστοσελίδες, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρέα με τον καφέ μου, για να ενημερωθώ για το “τι παίζει” εκεί έξω στον κόσμο. Μεταξύ πανδημίας και ορκωμοσίας Biden, έπεσα σε διάφορες αναρτήσεις και κείμενα, που είχαν τίτλο “21 Ιανουαρίου παγκόσμια ημέρα αγκαλιάς”. Αμέσως κούνησα το κεφάλι μου, με μια μικρή απογοήτευση, και είπα πού φτάσαμε, να μην μπορούμε να αγκαλιαστούμε τη σήμερον ημέρα και να γράφουμε λόγια για αγκαλιές.

Αλήθεια και πάλι, πού φτάσαμε; Να μην μπορούμε να αγκαλιάσουμε τους ανθρώπους μας, τους φίλους μας, τους συγγενείς μας. Κύρια δικαιολογία ο κορωνοϊός. Άντε αυτό, να το καταλάβεις, απαγορευμένη η αγκαλιά μέχρι τη λήξη της πανδημίας, γιατί πρέπει να προφυλάξεις την υγεία την δική σου και των άλλων. Αλλά όταν τελειώσει όλο αυτό, προσωπικά δεν θα σταματήσω να αγκαλιάζω τους ανθρώπους μου. Ασταμάτητα, με γέλιο, με χαρά, με δύναμη. Ξέρω, δεν θα είμαι μόνη μου, θα το κάνετε κι άλλοι. Ως εδώ, κάπως έτσι έχουν τα δεδομένα μας με τις αγκαλιές.

Έλα, όμως, που υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας, που θεωρούν την αγκαλιά κάτι χλιαρό, κάτι που τους αφήνει παγερά αδιάφορους. Όπως κάποιος  μου είπε  πρόσφατα κι εμένα (όταν σαν άνθρωπος εξέφρασα την επιθυμία για μια αγκαλιά, που θα με έσωζε την παρούσα στιγμή): «σιγά ρε Έμιλυ με την αγκαλιά, εδώ ούτε τη μάνα μας αγκαλιάζουμε».

Κι όμως, θα έπρεπε και τη μάνα σου, και τον άνθρωπο σου, και τα παιδιά σου, και τους φίλους σου ν’ αγκαλιάζεις. Δεν είναι κάτι δεδομένο η αγκαλιά που θα πεις “και σιγά το πράγμα”. Να μην βρεθείς ποτέ σ’ αυτή τη θέση να έχεις ανάγκη μια αγκαλιά, λέω από μέσα μου, και να μην υπάρχει άνθρωπος να στη χαρίσει. Να κλαις, να πονάς, να υποφέρεις μέσα σ’ ένα χάος από προβλήματα και να μην έχεις δύο χέρια να σε αγκαλιάσουν ώστε να πάρεις θάρρος να προχωρήσεις.

Από την άλλη, δεν λες ευτυχώς που υπάρχουν κι άνθρωποι που δεν σκέφτονται ούτε κορωνοϊούς, ούτε και ντρέπονται ή νιώθουν ανασφάλεια να σε αγκαλιάσουν και το πράττουν χωρίς δισταγμούς.

Η αγκαλιά είναι το καλύτερο φάρμακο για όλα, το πιο ισχυρό αγχολυτικό και που δεν κοστίζει τίποτα. Η ψυχή ανασαίνει. Το στρες μειώνεται. Ο άνθρωπος αισθάνεται ότι αγαπιέται και ανταποδίδει αυτή την αγάπη με όλο του το είναι.

Κάπου διάβασα ότι χρειάζεσαι 4 αγκαλιές την ημέρα για να επιζήσεις και 12 να αναπτυχθείς. Τι λέτε να αυξήσουμε τη δόση; Να δείτε που θα βελτιωθούν οι σχέσεις των ανθρώπων, θα επέλθει ηρεμία, θα έχουμε πιο υγιείς ψυχικά ανθρώπους…

Οι απόψεις εκφράζουν τον συντάκτη τους και δεν αντιπροσωπεύουν κατ’ ανάγκην την άποψη του Καναλιού 6

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com