Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
00:00 - 01:00
Μαρία Μαρκοπούλου
01:00 - 03:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
03:00 - 05:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
05:00 - 06:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
06:00 - 06:10
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Ζωή Τηλεγράφου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
06:10 - 07:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
07:00 - 07:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
07:05 - 08:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
08:00 - 08:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Χάρης Παναγιώτου, Νίτσα Παύλου, Ζωή Τηλεγράφου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Μαρία Ηροδότου, Χριστόφορος Νέστωρος
08:05 - 08:30
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
08:30 - 09:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
09:00 - 09:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
09:05 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Μαριάννα Γαλίδη
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Μαριάννα Γαλίδη
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Χρήστος Ζαβός
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:40
Πόλυς Χαραλάμπους, Χρήστος Ζαβός
13:40 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
15:00 - 15:05
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:05 - 15:15
Πανίκος Καρπέττας
15:15 - 16:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:05
Πανίκος Καρπέττας
16:05 - 17:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
17:00 - 17:10
Γιώργος Παυλίδης
17:10 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:05
Χρήστος Ζαβός
18:05 - 18:10
Γιώργος Παυλίδης
18:10 - 19:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
19:00 - 19:10
Φάνης Κρίγκος
19:10 - 22:00
Μαρτίνος Περδίκης
22:00 - 00:00
29 %
NW
9.7 km/h
39 %
W
4.7 km/h
37 %
SW
4 km/h
NW
8 km/h
48 %
NW
18.8 km/h
44 %
E
0.2 km/h

ΑΠΟΨΗ: Αυξεντίου vs Κολοκοτρώνης / De Ζαβού

15:30 28.03.2017
Του Χρίστου Ζαβού.
 
 Υπάρχει που υπάρχει ένας παροξυσμός στον τόπο όσον αφορά το τι εστί πατριωτισμός/αγάπη για την πατρίδα… η νεολαία τούτης της κοινωνίας δεν θα μπορούσε να το αποφύγει.
 
Πόσο μάλλον δε, όταν οι μαθητές είναι «υποκείμενα» ενός παμπάλαιου εκπαιδευτικού συστήματος που δειλιάζει να δει την ουσία των πραγμάτων/ιστορικών γεγονότων.
 
Πεδίο εκμετάλλευσης για χρόνια ισχυρών πόλων εξουσίας (εκκλησία/πολιτικά κόμματα), το εκπαιδευτικό σύστημα επιλέγει να αναγάγει ήρωες και να μυθοποιεί ιστορικές καταστάσεις, προς όφελος των ιδίων και όχι του κοινωνικού ιστού.
 
Αδυνατεί να θέσει προβληματισμούς ενώπιον των μαθητών, καθιστώντας το αντικείμενο… μάθημα για παπαγάλους. Αποφεύγει να προσεγγίσει με επιστημονικό τρόπο την ιστορία μήπως και ενοχλήσει κάποια κέντρα αποφάσεων που μάλλον βολεύονται με την αδυναμία του.
 
Και όταν δε επέλθει το μπέρδεμα και η ασάφεια ανάμεσα στους μαθητές, σπεύδει να τους χλευάσει και να τους κατηγορήσει ωσάν και είναι αποκλειστικά δική τους ευθύνη.
 
Και ξεκινούν οι αναθεματισμοί του τύπου πού «φτάσαμε σαν κοινωνία», « δεν έχουμε από τον ήλιο μοίρα», «η νέα γενιά πάει κατά διαόλου» και πάει λέγοντας.
 
Το «ανάπηρο» εκπαιδευτικό σύστημα που τόσο πολύ βολεύει κάποιους, τρέμει στην ιδέα της αυτοκριτικής προτιμώντας να επιρρίψει ευθύνες στους νεαρούς.
 
Με συγχωρείτε, ποιος ευθύνεται για το γεγονός ότι η πλειοψηφία των νεαρών πιθανόν να μην γνωρίζει ούτε τα στοιχειώδη;
 
Δεν είναι το σύστημα που επιδίδεται συχνά σε ανιαρή και βαριεστημένη παράδοση μαθημάτων που κάνει το παιδί να καταριέται τη στιγμή και την ώρα που βρίσκεται στην τάξη;
 
Ποιος έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτή την κατάσταση, την οποία θυμόμαστε λίγες μέρες πριν και μετά από κάθε εθνική επέτειο;
 
Όλοι αυτοί που έχουν κατακυριεύσει το σύστημα δεν ευθύνονται καθόλου; Όλοι αυτοί που για δεκαετίες έχουν περάσει τη θηλιά γύρω από την παιδεία δεν τους πέφτει κανένας λόγος;
 
Δεν είναι αυτοί που τάχατες έχουν επιβάλει τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και καμιά φορά άμα κάποιος εκπαιδευτικός με ομάδα μαθητών του «εκτροχιαστεί» από τη γραμμή, αναθεματίζεται ως «αιρετικός»;
 
Παρά να κατηγορούν και να χλευάζουν τη νέα γενιά, ας τη βοηθήσουν να ξεφύγει από την αμάθεια. Αν όντως ενδιαφέρονται για την ουσία, ας κατανοήσουν ότι αυτή η κοινωνία έχει καταντήσει μονάδα παραγωγής άβουλων πολιτών που καμία διάθεση δεν έχουν να μάθουν ή να διαβάσουν.
 
Έχει πλέον καταντήσει κοινωνία ανθρώπων που δεν επιχειρηματολογούν παρά μόνο κραυγάζουν διάφορες ιαχές που δικαιώνουν την θεωρία του Δαρβίνου.
 
Κοινωνία που χαρακτηρίζεται από αμάθεια, που καμία σχέση δεν έχει με την τέχνη και τον πολιτισμό, μια κοινωνία που καθοδηγείται από δήθεν «μεσσίες» που κερδοσκοπούν στην πλάτη της.
 
Και άμα είναι η παιδική αθωότητα να σου δείξει την πραγματική αλήθεια για το πού έχουμε φτάσει, θυμάμαι μια ωραία ιστορία με πρωταγωνιστές τρία μικρά παιδιά που, παίζοντας το διαχρονικό «παιδικό» παιγνίδι του πολέμου, μοιράστηκαν τους ρόλους ηρώων που έμαθαν στο νηπιαγωγείο-δημοτικό.
 
Και δώστου ο Κολοκοτρώνης εναντίον του Αυξεντίου, μέχρι που έρχεται ο τρίτος πιο ισχυρός της παρέας, φορώντας τον μανδύα του Χρηστού για να επικρατήσει.
 
Κάπως έτσι τα κατάφεραν. Σ’ αυτή την κατεύθυνση οδηγούν την κατάσταση. Μέχρι να μπει και ο Superman… και εκεί να δεις σύγκρουση.