Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
00:00 - 01:00
Μαρία Μαρκοπούλου
01:00 - 03:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
03:00 - 05:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
05:00 - 06:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
06:00 - 06:10
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Ζωή Τηλεγράφου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
06:10 - 07:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
07:00 - 07:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
07:05 - 08:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
08:00 - 08:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Χάρης Παναγιώτου, Νίτσα Παύλου, Ζωή Τηλεγράφου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Μαρία Ηροδότου, Χριστόφορος Νέστωρος
08:05 - 08:30
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
08:30 - 09:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
09:00 - 09:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
09:05 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Μαριάννα Γαλίδη
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Μαριάννα Γαλίδη
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Χρήστος Ζαβός
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:40
Πόλυς Χαραλάμπους, Χρήστος Ζαβός
13:40 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
15:00 - 15:05
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:05 - 15:15
Πανίκος Καρπέττας
15:15 - 16:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:05
Πανίκος Καρπέττας
16:05 - 17:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
17:00 - 17:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
17:10 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:05
Χρήστος Ζαβός
18:05 - 18:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
18:10 - 19:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
19:00 - 19:10
Φάνης Κρίγκος
19:10 - 22:00
Σώσης Θεοδοσίου
22:00 - 00:00
51 %
NW
9.5 km/h
27 %
W
5.5 km/h
61 %
SE
9.5 km/h
67 %
W
10.5 km/h
N
14.6 km/h

Μια Ιστορία Ένα Τραγούδι: Αχ Χελιδόνι μου

09:29 23.06.2017

ΑΧ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΜΟΥ
ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ – ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ 1971


Η σχέση του Γιώργου Νταλάρα με τον Μάνο Λοΐζο ξεκινά το 1968, όταν ο 19χρονος τότε τραγουδιστής καλείται να ερμηνεύσει ένα από τα τραγούδια του συνθέτη για το άλμπουμ «Ο σταθμός», με το οποίο εγκαινιάστηκε η ετικέτα μιας νέας εταιρείας, της MINOS. Πρόκειται για το «Ήτανε οκτώ-εννιά» που μπορεί να μην ακούστηκε ιδιαίτερα, όμως ήταν η αφορμή για την έναρξη μιας συνεργασίας που κράτησε ως το 1976 και χάρισε μεγάλες στιγμές στο ελληνικό τραγούδι.

Πέραν της επαγγελματικής τους επαφής, Νταλάρας και Λοΐζος συνδέθηκαν με στενή φιλία -τουλάχιστον μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70- και έκαναν παρέα σχεδόν καθημερινά. Απ’ τη στιγμή μάλιστα που ο συνθέτης ήταν έτσι κι αλλιώς ένας πολύ ανοιχτός και με εξαιρετικό χιούμορ άνθρωπος, τα πειράγματα δίναν και παίρναν.

Ο Λοΐζος δεν δίσταζε να εκφράζει το θαυμασμό του για άλλους δημιουργούς και να τους «ζηλεύει» με την καλή έννοια. Ένας απ’ αυτούς ήταν ο Σταύρος Κουγιουμτζής, με τον οποίο ο Νταλάρας είχε σχεδόν αποκλειστική συνεργασία στα πρώτα βήματα της καριέρας του. Συχνά λοιπόν, ο αξέχαστος Μάνος μιλούσε με σεβασμό και αγάπη για τα τραγούδια του Θεσσαλονικιού συνθέτη και δεν παρέλειπε να τονίζει το πόσο θα ήθελε να του μοιάσει… Ο Νταλάρας τότε άρπαζε την ευκαιρία και για να πειράξει τον Λοΐζο, του έλεγε κάθε φορά: «Κεφάλα (το παρατσούκλι του), ότι κι αν κάνεις δεν πρόκειται ποτέ να γράψεις ένα τραγούδι σαν του Κουγιουμτζή»! Φυσικά δεν το έλεγε επειδή δεν τον θεωρούσε ικανό, αλλά για να τον πικάρει και να τον δοκιμάσει.

Φαίνεται λοιπόν ότι μάλλον τα κατάφερε, αφού μια μέρα γύρω στα μέσα του 1971 ο Λοΐζος του είπε με βεβαιότητα: «Ρε συ, θα σου γράψω ένα τραγούδι σαν του Κουγιουμτζή». Ο Νταλάρας τον κορόιδεψε και του επανέλαβε τη γνωστή κουβέντα που συνήθιζε να του λέει, αλλά λίγες μέρες αργότερα δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον συνθέτη, ο οποίος τον καλούσε στο σπίτι του «για ν’ ακούσει κάτι». Πράγματι, ο ερμηνευτής πήγε κι αμέσως ο Λοΐζος κάθισε στο πιάνο κι άρχισε να παίζει και να τραγουδά το «Αχ χελιδόνι μου», τους στίχους του οποίου είχε γράψει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Είναι άξιον απορίας το πώς τούτα τα λόγια κατάφεραν να περάσουν από τη «μέγγενη» της χουντικής λογοκρισίας, αφού είναι ξεκάθαρο ότι περιγράφουν τόσο παραστατικά κι εμφατικά τα δύσκολα χρόνια που βίωνε εκείνο τον καιρό η χώρα υπό τον δικτατορικό ζυγό.

Με το που άκουσε το τραγούδι ο Νταλάρας, έμεινε κυριολεκτικά άφωνος κι αργότερα παραδέχτηκε στον Λοΐζο ότι πράγματι είχε γράψει ένα κομμάτι «σαν του Κουγιουμτζή», κάνοντάς τον ιδιαίτερα περήφανο και χαρούμενο. Αυτή ήταν η νοοτροπία που είχαν τότε οι μεγάλοι δημιουργοί, που σέβονταν ο ένας τη δουλειά και το έργο του άλλου. Άλλωστε, γι’ αυτό ήταν και τόσο σπουδαίοι και σημαντικοί.

Αφού ξεπεράστηκε και το εμπόδιο της λογοκρισίας –η οποία θεώρησε το τραγούδι ερωτικό-, ο Νταλάρας μπήκε στο στούντιο για να το ηχογραφήσει και λίγο αργότερα το «Αχ χελιδόνι μου» - μαζί με το επίσης πολύ γνωστό «Πάνε να πεις» των ίδιων δημιουργών - κυκλοφόρησε σε δισκάκι 45 στροφών σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.

Σχεδόν παράλληλα, αμφότερα τα τραγούδια συμπεριλήφθηκαν και στο «μεγάλο» δίσκο του ερμηνευτή με τίτλο «Ο μέτοικος» που κυκλοφόρησε προς τα τέλη του 1971. Ο Νταλάρας έχει πει πολλές φορές ότι για αρκετά χρόνια ο περισσότερος κόσμος πίστευε ότι το τραγούδι ήταν όντως γραμμένο από τον Κουγιουμτζή, αφού στη μελωδία του υπάρχει όλη αυτή η «εσωτερική μελαγχολία», που ήταν ένα βασικό χαρακτηριστικό του μεγάλου θεσσαλονικιού συνθέτη.

Έρευνα - Παρουσίαση : Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης

ΠΗΓΗ: 
Τάσος Κριτσιώλης,
http://www.musiccorner.gr