Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
00:00 - 01:00
Μαρία Μαρκοπούλου
01:00 - 03:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
03:00 - 05:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
05:00 - 06:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
06:00 - 06:10
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Ζωή Τηλεγράφου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
06:10 - 07:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
07:00 - 07:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
07:05 - 08:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
08:00 - 08:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Χάρης Παναγιώτου, Νίτσα Παύλου, Ζωή Τηλεγράφου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Μαρία Ηροδότου, Χριστόφορος Νέστωρος
08:05 - 08:30
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
08:30 - 09:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
09:00 - 09:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
09:05 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Μαριάννα Γαλίδη
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Μαριάννα Γαλίδη
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Χρήστος Ζαβός
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:40
Πόλυς Χαραλάμπους, Χρήστος Ζαβός
13:40 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
15:00 - 15:05
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:05 - 15:15
Πανίκος Καρπέττας
15:15 - 16:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:05
Πανίκος Καρπέττας
16:05 - 17:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
17:00 - 17:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
17:10 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:05
Χρήστος Ζαβός
18:05 - 18:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
18:10 - 19:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
19:00 - 19:10
Φάνης Κρίγκος
19:10 - 22:00
Σώσης Θεοδοσίου
22:00 - 00:00
51 %
NW
9.5 km/h
27 %
W
5.5 km/h
61 %
SE
9.5 km/h
67 %
W
10.5 km/h
N
14.6 km/h

Μια Ιστορία Ένα Τραγούδι: Nick Gravenites - Born in Chicago

09:27 19.05.2017

BORN IN CHICAGO
NICK GRAVENITES - PAUL BUTTERFIELD BLUES BAND - JOHN CIPOLLINA BAND 1961/2013


Νικόλαος – Γεώργιος Γκραβενίτης. Νικ «the Greek» Γκραβενάιτες ή απλώς Gravy για τους ανά τον κόσμο φίλους του μπλουζ. Είναι Ελληνοαμερικανός και βετεράνος πλέον του ρυθμ εν μπλουζ.

Γεννήθηκε στο Σικάγο το 1938 και είναι ο πρώτος λευκός που τόλμησε και μπήκε στα μπαρ των μαύρων -με το πιστόλι στην τσέπη- για να ακούσει τη μουσική που του άρεσε και αγαπούσε από μικρός, τα μπλουζ.

Τα τραγούδια που έγραψε για την Janis Joplin (ξεκίνησαν μαζί, παίζοντας σε διάφορα κλαμπ των Ηνωμένων Πολιτειών) ή για τους Butterfield Blues Band, τραγουδιούνται και παίζονται σε δεκάδες εκτελέσεις μέχρι σήμερα, ενώ η τελευταία μεγάλη συνεργασία του με τον John Cipollina, πρώην μέλος των Quicksilver Messenger Service, έμεινε για πάντα στην ιστορία του λευκού αμερικάνικου μπλουζ. Έφερε το μπλουζ από τα μαύρες γειτονιές του Σικάγο της δεκαετίας του ’50, στην Καλιφόρνια, που ήταν ποτισμένη με την ψυχεδέλεια της δεκαετίας του ’60.

Σε συνέντευξή του στον Θοδωρή Μανίκα το 1997 ο Νικ Γκραβενίτης θα πει για την ελληνική καταγωγή του:
«Σαν γνήσιος Έλληνας που ήταν ο πατέρας μου, μόλις έμαθε ότι ασχολούμαι με τη μουσική, πήρε το ίδιο μαχαίρι με το οποίο έσφαζε το αρνί κάθε Πάσχα και άρχισε να με κυνηγάει. Οι δικοί μου είχαν ξεκινήσει για τις ΗΠΑ από ένα χωριό που λέγεται Παλαιοχώρι, έξω από το Λεωνίδιο της Σπάρτης. Ήταν ένα πολύ μικρό χωριό πάνω σε βουνά, πολύ δύσκολο να το βρεις εκείνα τα χρόνια, με κατοίκους πολύ καχύποπτους απέναντι στους ξένους, απέναντι σε οποιονδήποτε δεν είχε γεννηθεί εκεί. Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι, όταν πήγαν στο Σικάγο, παρέμειναν έτσι: φοβισμένοι, καχύποπτοι, κλεισμένοι στους εαυτούς τους και στις οικογένειές τους, με φοβερά προβλήματα προσαρμογής στη νέα κοινωνία. Έτσι μεταφύτευσαν μια μικρή Ελλάδα στο Σικάγο.

Η δική μου οικογένεια είχε ένα εστιατόριο. Ήταν ένα ωραίο μαγαζί και στην ουσία γεννήθηκα και μεγάλωσα εκεί μέσα, γιατί ήταν, ας πούμε, μια οικογενειακή «επιχείρηση», ένα εστιατόριο όπου δούλευε όλη η οικογένεια. Το εστιατόριό μας, όπως και μερικά άλλα, ήταν κάτι σαν σιδηροδρομικός σταθμός… (γελάει), σαν κέντρο διερχομένων για τους Έλληνες μετανάστες του Σικάγου. Έρχονταν εκεί όλοι οι νεοφερμένοι, ¬ μερικοί ήταν και συγγενείς μας, δούλευαν για λίγο και έμεναν προσωρινά στον επάνω όροφο, ώσπου έβρισκαν κάτι άλλο, καλύτερο και έφευγαν, για να γίνουν και αυτοί μέλη της κοινωνίας των μεταναστών.

Εγώ πήγα σε ελληνικό δημοτικό σχολείο, πήγαινα στην ελληνική εκκλησία και μιλούσα αρκετά ελληνικά στο σπίτι. Μπορώ να καταλάβω τα ελληνικά και θα μπορούσα να τα μιλάω ακόμη και τώρα, μόνο που στο Σαν Φρανσίσκο, όπου μένω, δεν ξέρω κανέναν Έλληνα για να έχω την ευκαιρία να χρησιμοποιώ τη γλώσσα. Μα μόλις πατάω το πόδι μου στο Σικάγο, αρχίζω ξανά να μιλάω τη γλώσσα μου και όλα ξανάρχονται στο μυαλό μου. Είναι μια πλούσια γλώσσα και χαίρομαι που την έμαθα στο σπίτι μου, στο σχολείο και την εκκλησία. Γιατί, βλέπεις, οι Έλληνες τα κουβάλησαν όλα στις ΗΠΑ. Κουβάλησαν τη θρησκεία τους, τα σχολειά τους, τις παραδόσεις τους. Δεν ήθελαν και πολύ να μπολιαστούν με την αμερικανική κοινωνία και να γίνουν Αμερικανοί. Ήθελαν να μείνουν Έλληνες».

Επιμέλεια – Παρουσίαση: Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης

ΠΗΓΕΣ:
http://www.mixanitouxronou.gr
http://www.eastbaytimes.com


Πηφή Φωτογραφίας: http://www.mendelsonarchives.com/Nicholas-George-Gravenites.htm