Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
00:00 - 01:00
Μαρία Μαρκοπούλου
01:00 - 03:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
03:00 - 05:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
05:00 - 06:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
06:00 - 06:10
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Νίτσα Παύλου - Χάρης Παναγιώτου
06:10 - 07:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
07:00 - 07:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Νίτσα Παύλου - Χάρης Παναγιώτου
07:05 - 08:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
08:00 - 08:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Χάρης Παναγιώτου - Νίτσα Παύλου
08:05 - 08:30
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Νίτσα Παύλου - Χάρης Παναγιώτου
08:30 - 09:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
09:00 - 09:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Νίτσα Παύλου - Χάρης Παναγιώτου
09:05 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Μαριάννα Γαλίδη
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Μαριάννα Γαλίδη
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Χρήστος Ζαβός
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:40
Πόλυς Χαραλάμπους - Χρήστος Ζαβός
13:40 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
15:00 - 15:05
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:05 - 15:15
Πανίκος Καρπέττας
15:15 - 16:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:05
Πανίκος Καρπέττας
16:05 - 17:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
17:00 - 17:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
17:10 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:05
Χρήστος Ζαβός
18:05 - 18:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
18:10 - 19:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
19:00 - 19:10
Φάνης Κρίγκος
19:10 - 22:00
Σώσης Θεοδοσίου
22:00 - 00:00
49 %
N
3.2 km/h
55 %
SE
7.9 km/h
63 %
SW
8 km/h
NW
11.3 km/h
46 %
NW
16.4 km/h
90 %
N
13.5 km/h

Μια Ιστορία Ένα Τραγούδι: Μαρίζα Κωχ - Κι εσύ τρελή με τυραννάς

09:01 10.05.2017

ΚΙ ΕΣΥ ΤΡΕΛΗ ΜΕ ΤΥΡΑΝΝΑΣ
ΜΑΡΙΖΑ ΚΩΧ 1976


Η Μαρίζα Κωχ είναι μία από τις πλέον καταξιωμένες Ελληνίδες τραγουδίστριες, γνωστή παράλληλα και για τη συνθετική και τη στιχουργική της δουλειά, που περιέχεται μέσα σε 23 προσωπικούς της δίσκους. Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου του 1944 στην Αθήνα από Ελληνίδα μητέρα και Γερμανό πατέρα, μέλος του Γερμανικού στρατού κατοχής. Οι γονείς της παντρεύτηκαν από έρωτα και ο πατέρας της σκοτώθηκε με την υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων κατοχής από την Ελλάδα. Τα πρώτα της ακούσματα ήταν η βυζαντινή μουσική και τα νησιώτικα τραγούδια στη Σαντορίνη, όπου έζησε μέχρι τα εφηβικά της χρόνια.

Υπηρέτησε την ελληνική παραδοσιακή μουσική με το πολύ ιδιαίτερο προσωπικό της ύφος, εισάγοντας τον ηλεκτρικό ήχο στις διασκευές της. Η μουσική της γραφή φέρει επιρροές από το έργο του Βασίλη Τσιτσάνη. Ως ερμηνεύτρια εντάσσει πάντα στα ρεσιτάλ της κύκλους τραγουδιών αυτού του μεγάλου συνθέτη. Μελοποίησε ποίηση της Σαπφούς, του Κώστα Βάρναλη και του Νίκου Καββαδία. Η τελευταία της συνθετική δουλειά κυκλοφόρησε το 2009 σε ποίηση Γιώργου Σαραντάρη.
Η Μαρίζα Κωχ ακολούθησε μια προσωπική διαδρομή στο χώρο, στηριζόμενη κυρίως στα τραγούδια που έγραφε η ίδια. Στους δίσκους που έκανε στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ’70, διακρίνουμε ότι σε κάθε έναν απ’ αυτούς και χρόνο με το χρόνο υπάρχει όλο και πιο έντονη η δική της γραφή, παράλληλα βεβαίως με τις διασκευές δημοτικών αλλά και λαϊκών δημιουργιών.

Ένα από τα πλέον γνωστά τραγούδια της Μαρίζας Κωχ είναι το «Κι εσύ τρελή με τυραννάς», που ανήκει στο δίσκο «Άσε με να ταξιδέψω» του 1976. Είναι ένα κομμάτι που πατά στα χνάρια της ρεμπέτικης και λαϊκής μουσικής μας (με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τη χρήση ήχου λατέρνας στην εισαγωγή), αντλώντας το στιχουργικό θέμα του από την εργατική τάξη και τις ταλαιπωρίες της.

Αφορμή για τούτο το τραγούδι στάθηκε ένα εντελώς τυχαίο περιστατικό, το οποίο αφηγήθηκε η ίδια η Κωχ σε παλαιότερη τηλεοπτική συνέντευξή της. Κάποια μέρα λοιπόν κι ενώ περπατούσε σε κάποιο δρόμο, είδε ξαφνικά σε πολύ κοντινή απόσταση ένα φορτηγό, το οποίο κουβαλούσε πολύ βαρύ φορτίο. Παρατηρώντας το πρόσωπο του οδηγού, πρόσεξε ότι ήταν ιδιαίτερα κουρασμένο και «σκαμμένο» από την ταλαιπωρία.

Όλη αυτή η εικόνα τής έμεινε στο μυαλό και φέρνοντάς την στο νου της, έγραψε το «Κι εσύ τρελή με τυραννάς», το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το παράπονο ενός σκληρά εργαζόμενου και δοκιμαζόμενου ανθρώπου, που επιστρέφοντας στο σπίτι του έχει να αντιμετωπίσει και τα καμώματα της γυναίκας του. Πρόκειται για εκείνο το μοναδικό αίσθημα, όπου κάποιος «περνάει του Χριστού τα πάθη» όλη τη μέρα για να εξασφαλίσει τον άρτο τον επιούσιο και επιστρέφοντας σπίτι δε βρίσκει ούτε καν ελάχιστη, από την ηρεμία που θα ήθελε να έχει. Η «τρελή» του σπιτιού, η γυναίκα του, θα βρίσκει πάντα αφορμές και προφάσεις, για να απαιτεί, να δυσφορεί, να καβγαδίζει.

"Δες με, πίσω από λάστιχα, τροχούς, 
βαλμένος σταθερά μέσα σε πρέσα.
Δες με, πίσω από γυάλινα φτερά
που φόρεσα γερά γιατί σ’ αρέσαν.
Κι εσύ, τρελή, με τυραννάς
και πίκρες με κερνάς πρωί και βράδυ.
Μοιάζεις με κόρη μάγισσας
που αλλάζει πρόσωπο μες στο σκοτάδι.
Δες με, δεκάξι ώρες στο ντορό
γεννιέμαι και πεθαίνω στο τιμόνι.
Δες με, δεκάξι ώρες δεν περνούν
μες στον πνιχτό αέρα που σκοτώνει."

Και ο «ντορός» δεν είναι παρά η πρέσα μιας τυποποιημένης και καταναγκαστικής ζωής, όπου οδηγήθηκε ένας άντρας για την αγάπη μιας «τρελής». Και είναι αυτό μάλλον το δυσειδές πρόσωπο της αχαριστίας, καθώς οι άνθρωποι δείχνονται αχάριστοι, επειδή δεν αντέχουν το βάρος της ευγνωμοσύνης που θα πρέπει να ανταποδώσουν.

ΠΗΓΕΣ:
http://el.wikipedia.org
http://www.lifo.gr/guide/cultureblogs
http://www.musiccorner.gr

Πηγή Φωτογραφίας: http://www.tlife.gr/news