Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
00:00 - 01:00
Μαρία Μαρκοπούλου
01:00 - 03:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
03:00 - 05:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
05:00 - 06:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
06:00 - 06:10
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Ζωή Τηλεγράφου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
06:10 - 07:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
07:00 - 07:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
07:05 - 08:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
08:00 - 08:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Χάρης Παναγιώτου, Νίτσα Παύλου, Ζωή Τηλεγράφου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Μαρία Ηροδότου, Χριστόφορος Νέστωρος
08:05 - 08:30
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
08:30 - 09:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
09:00 - 09:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Ζωή Τηλεγράφου, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
09:05 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Μαριάννα Γαλίδη
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Μαριάννα Γαλίδη
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Χρήστος Ζαβός
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:40
Πόλυς Χαραλάμπους, Χρήστος Ζαβός
13:40 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
15:00 - 15:05
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:05 - 15:15
Πανίκος Καρπέττας
15:15 - 16:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:05
Πανίκος Καρπέττας
16:05 - 17:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
17:10 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:05
Χρήστος Ζαβός
18:05 - 18:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
18:10 - 19:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
19:00 - 19:10
Φάνης Κρίγκος
19:10 - 22:00
Σώσης Θεοδοσίου
22:00 - 00:00
77 %
N
2.4 km/h
89 %
N
1.1 km/h
25 %
W
6.4 km/h
85 %
N
3.5 km/h
S
8.4 km/h

Μια Ιστορία Ένα Τραγούδι: Carl Perkins - Blue Suede Shoes

10:13 19.04.2017

BLUE SUEDE SHOES
CARL PERKINS 1956


Το “Blue Suede Shoes”, του 1956 είναι ένα από τα πιο σημαντικά τραγούδια στην ιστορία της μουσικής, με διάρκεια στο χρόνο και αγαπημένο ως αναφορά στην ιστορία του rock ‘n roll.

Η σύνθεση και η πρώτη εκτέλεση ανήκει στον Carl Perkins. Την ιδέα για το τραγούδι την έριξε ο Johnny Cash. Ήταν φθινόπωρο του 1955 όταν οι 23χρονοι τότε Johnny Cash και Carl Perkins έκαναν περιοδείες στις νότιες πολιτείες των Η.Π.Α, μαζί με τον 21χρονο τότε Elvis Presley.

Σε μία συζήτηση ο Cash διηγήθηκε στον Perkins μία ιστορία με έναν μαύρο Αμερικανό πιλότο, με τον οποίο υπηρετούσαν μαζί στη Γερμανία. Του είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση τα παπούτσια του και το πάθος του γι’ αυτά. Του είπε, λοιπόν, ότι αυτός ο πιλότος αποκαλούσε τα υπηρεσιακά του υποδήματα “blue suede shoes” και όταν τα φορούσε στην αίθουσα συνεστιάσεων, αστειευόμενος προειδοποιούσε τους συναδέλφους του: «Don’t step on my blue suede shoes!».

Έτσι ο Johnny Cash πρότεινε στον Carl Perkins να γράψει ένα τραγούδι με θέμα κάποια μπλε καστόρινα παπούτσια. Ο Perkins του απάντησε ότι δεν έχει ιδέα από παπούτσια και του φαίνεται αστείο έως αδύνατον να γράψει τραγούδι γι’ αυτά. Η ιστορία όμως τον διέψευσε. Ποτέ μη λες ποτέ, γιατί η ζωή έχει πάντα περισσότερη φαντασία, απ’ όση μπορείς να υποθέσεις.

Το Δεκέμβρη του 1955 ο Perkins παρευρίσκεται σε έναν χορό, όπου παίζει μουσική και κάποια στιγμή στρέφει την προσοχή του σε ένα ζευγάρι χορευτών. Ο Perkins παρατηρεί πως το αγόρι φοράει μπλε σουέτ παπούτσια, τα οποία έχουν λερωθεί εξαιτίας των άτσαλων κινήσεων της παρτενέρ του. Η κοπέλα ήταν πανέμορφη, αλλά το αγόρι δεν της έδινε και πολύ σημασία, αφού προσπαθούσε να κρατήσει όλο τον κόσμο μακριά από τα ολοκαίνουρια παπούτσια του. Κάποια στιγμή το αγόρι φώναξε στην κοπέλα “Don’t step on my suedes!” και τότε ο Perkins θυμήθηκε την ιστορία που του διηγήθηκε ο Johnny Cash.

Ο Perkins, όντας παιδί του λαού, εκνευρίστηκε με τη στάση του νεαρού και δεν μπορούσε να βγάλει από το μυαλό του αυτόν τον τύπο, που έδειχνε περισσότερο ενδιαφέρον για τα παπούτσια του από ότι για ένα όμορφο κορίτσι. Την ίδια νύχτα, κι ενώ ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του, ένιωσε την έμπνευση να τον κυριεύει, σηκώθηκε αμέσως από το κρεβάτι και παρά το γεγονός ότι ήτανε 3 η ώρα τα χαράματα, πήρε την κιθάρα του και ξεκίνησε με μία συγχορδία Λα ματζόρε.

Κάπως έτσι άρχισε να τραγουδάει «Well, it’s one for the money… Two for the show… Three to get ready… Now go, man, go» πιάνοντας ταυτόχρονα έναν γρήγορο ρυθμό. Για την εισαγωγή θυμήθηκε ένα παιδικό τραγουδάκι που έλεγε «One for the money, two for the show, three to get ready and four to go». Κατά μία άλλη εκδοχή, την εισαγωγή την εμπνεύστηκε από την αρχή του τραγουδιού «Whatcha Gonna Do?» που έγραψε ο Bill Haley το 1953.

Εκείνη τη στιγμή πήρε ένα μολύβι και έγραψε τους στίχους «Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά μην πατήσεις τα μπλε καστόρινα παπούτσια μου!» καθώς και τον τίτλο του τραγουδιού ως «Blue Swade Shoes», μιας και δεν ήξερε καν πως γράφεται η λέξη suede. Κατόπιν διάνθισε το τραγούδι και με στίχους του τύπου, «χτύπα με, πάτα με στο πρόσωπο… κάψε μου το σπίτι, κλέψε μου το αυτοκίνητο… αλλά προς Θεού μην μου πατήσεις τα μπλε καστόρινα παπούτσια!». Σε λιγότερο από τρεις μήνες, αυτό το τραγούδι έκανε τον Carl Perkins αθάνατο…

Ο Carl Perkins ηχογράφησε το «Blue Suede Shoes» μαζί με τ’ αδέρφια του, στο στούντιο της Sun Records στο Μέμφις, στις 19 Δεκεμβρίου 1955. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης, ο ιδιοκτήτης του στούντιο και παραγωγός του τραγουδιού Sam Phillips πρότεινε στον Perkins να κάνει κάποιες αλλαγές στους στίχους, το ρυθμό και την ενορχήστρωση, ώστε το κομμάτι να γέρνει περισσότερο στο Rock και λιγότερο στο κυρίαρχο hillbilly bop, που κυριαρχούσε τότε και θύμιζε βλάχικη Pop. Έχοντας αυτή την ελευθερία, ο Perkins ενσωμάτωσε στο «Blue Suede Shoes» στοιχεία από την Blues, την country-western και την Pop, και σε συνδυασμό με το 12μετρο Blues του τραγουδιού και τον up-tempo ρυθμό, δημιούργησε ένα από τα πρώτα Rockabilly τραγούδια.

Σύντομα, η αμεσότητα των στίχων, ο έντονος ρυθμός, και τα χαρακτηριστικά επιθετικά φωνητικά με την υποστήριξη της ηλεκτρικής κιθάρας, του μπάσου και των drums, θα έβρισκαν άμεση απήχηση στον εφηβικό πληθυσμό της δεκαετίας του 1950.

Το τραγούδι ωστόσο έμεινε στην ιστορία ως τραγούδι του Elvis Presley. Ο Presley έπαιξε τρεις φορές το 1956 στην κρατική τηλεόραση το “Blue Suede Shoes” και το ηχογράφησε με την πρόφαση της βοήθειας στον Perkins και στις δύσκολες στιγμές που περνούσε (o Carl Perkins είχε τραυματιστεί σοβαρά σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, κατά τη διάρκεια περιοδείας το Μάρτιο του 1956) . Για την ακρίβεια, η RCA Records ήθελε τον Elvis να πει το "Blue Suede Shoes", μιας που ο καλλιτέχνης αποτελούσε φρέσκο αίμα για αυτούς και το κομμάτι ήταν αποδεδειγμένα επιτυχία. Τον Μάρτιο του 1956 το “Blue Suede Shoes” αποτελούσε και το πρώτο single στο ντεμπούτο του Presley και φυσικά ο κόσμος άρχισε να ξεχνάει πού και σε ποιον βρισκόταν η ρίζα της επιτυχίας.

Το 1999 η εκτέλεση του Elvis Presley κατοχυρώθηκε ως χρυσός δίσκος από την RIAA (Recording Industry Association of America) και μάλλον κάπως έτσι το όνομα του Carl Perkins έμεινε κάπου βαθιά θαμμένο στην ιστορία της μουσικής.

ΠΗΓΕΣ:
http://en.wikipedia.org
http://www.songfacts.com
http://www.history-of-rock.com/perkins.htm
http://www.musicheaven.gr
http://www.allmusic.com